dinsdag 31 mei 2011

De eerste stap

Vandaag de eerste stap gezet naar een slanke en dunne ik. Ik heb me (weer) ingeschreven bij de Weight Watchers!

Jaren geleden is het samen met WW gelukt om 25 kg af te vallen. Jaren geleden dus, want in de afgelopen jaren zijn al die kilo's er weer bijgekomen. Pogingen in mijn eentje, meer sporten en WW online, hielpen niet zo. Waarom dan toch het besluit om weer wekelijks naar de cursus te gaan en in groepsverband af te vallen?
Afgelopen vakantie perste ik me weer in een vliegtuigstoel, hijsde ik me in mijn badpak, liet mijn conditie me in de steek bij het wandelen en fietsen. Je weet wel die gewone dagelijkse dingen die zonder die extra kilo's makkelijk te doen zijn.

De motivatie is er, de wil is er en ik ga het gewoon doen, afvallen. Dat het niet makkelijk zal zijn, dat herinner ik me van de vorige keer. Keuzes maken wat je wel en niet eet en drinkt, snakken naar een reep chocolade, zak Lay's thai sweet chili chips of bak Ben & Jerry's cookie dough ijs, zweten in de sportschool, spa rood of cola light bij een borrel, geen kaasstengels, en ik kan zo nog wel even doorgaan. Maar gelukkig weet ik ook nog hoe het voelde, 25 kg lichter zijn. Meer keuze in kledingwinkels omdat je een meer gangbaar maatje hebt, kleding past en staat beter, soepelender en sportiever, strakker en lekkerder in mijn velletje, en ja, ook hier kan ik nog wel even doorgaan.

Ik heb me dus vandaag ingeschreven bij de Weight Watchers, mijn eerste WW-bijeenkomst bijgewoond, mijn boekje en alle informaite voor week 1 ontvangen. En op het moment dat ik de extra uitleg krijg, bedenk ik me dat deze week beginnen niet de makkelijkste week is. Morgen een borrel waar ik met een cola light in de hand de kaasstengels laat staan, met Hemelvaart een heel klein stukje bolo eet bij mijn vader, en volgende week veel eetafspraken waar ik veel groente en kip op het menu staat. Elk beginmoment heeft een keerzijde.

Morgen gaat het echt beginnen. Vandaag afscheid genomen van al het lekkers, wat straks nog steeds mag zolang het maar in mate is. Ik kan alleen nog maar zeggen ' Yes, I can. Yes, I can. Yes, I can' .

Geen opmerkingen:

Een reactie posten